Jak sprawić, by dziecko pokochało czytanie

To najpotężniejsza — i najmniej znana — technika. Dziecko, które WIDZI SIEBIE w książce, czyta spontanicznie. To już nie obowiązek — to JEGO historia. Spersonalizowane książki wykorzystują dokładnie ten mechanizm: dziecko jest bohaterem, jego twarz jest na ilustracjach, jego imię jest w tekście. Rodzice, którzy do nas piszą, mówią niemal to samo: "Wcześniej nie lubiło czytać. Teraz prosi o swoją książkę każdego wieczoru."

Nie godzinę. Nie "jak będziemy mieli czas". Piętnaście minut. Każdego wieczoru. O tej samej porze (przed snem działa najlepiej). Mózg dziecka stopniowo kojarzy ten moment z przyjemnością, spokojem i uwagą rodziców. Po 3 tygodniach samo o to poprosi. Po 3 miesiącach to nawyk na całe życie.

Zmuszanie dziecka do czytania książki wybranej przez dorosłego to najpewniejszy sposób na zabicie chęci do czytania. Zabierz je do biblioteki, do księgarni, lub pozwól wybrać temat na Storykido. "Niezbyt dobra" książka, którą samo wybrało, jest warta więcej niż arcydzieło, którego nigdy nie otworzy.

Dzieci naśladują. Jeśli czytanie to coś, co dorośli robią naturalnie — książka, czasopismo, e-czytnik — dziecko w końcu postrzega to jako pożądaną aktywność. Nie trzeba wygłaszać mów o znaczeniu czytania. Wystarczy dawać dobry przykład. W ciszy.

Komiksy, manga, audiobooki, interaktywne książki, powieści graficzne, czasopisma — każdy format się liczy. Dziecko, które pochłania komiksy, czyta. Dziecko, które słucha audiobajek, buduje słownictwo i wyobraźnię. Liczy się kontakt z historiami, nie forma książki.

"Co myślisz, że się teraz stanie?" "Co byś zrobił na jego miejscu?" "Zauważyłeś ukryty detal na obrazku?" Czytanie staje się grą, gdy zadajesz otwarte pytania. Dziecko nie jest już bierne — myśli, wyobraża sobie, dyskutuje. I chce czytać dalej, żeby sprawdzić swoje teorie.

Nie trzeba wiele: róg kanapy z poduszkami, mała ciepła lampka, półka na książki na wysokości dziecka z książkami ustawionymi okładką do przodu (nie grzbietem). Fizyczne otoczenie wysyła komunikat: "To miejsce jest stworzone dla Ciebie, dla Twojej przyjemności."

Przeczytana książka to zwycięstwo. Nie trzeba materialnej nagrody — szczere "Przeczytałeś całą książkę? Świetnie!" wystarczy. Niektórzy rodzice prowadzą z dzieckiem "dziennik lektur": tytuł, data, ocena w gwiazdkach, ulubiona ilustracja. Dziecko widzi swoje postępy i jest z nich dumne.